شرح حال کاملی از آلفرد پاچینو -آکا

آکاایران: آلفرد پاچینو در 25آوریل 1940 در محلة هارلم نیویورک به دنیا آمد.

به گزارش آکاایران: او تنها فرزند سالواتور ((Salvator و رز (Rose) پاچینو بود که وقتی آل تنها 2 سال داشت از یکدیگر جدا شدند. او از آن پس همواره مادرش زندگی می کرد. نمایش از همان کودکی برایش جذاب بود طوری که دیدن نمایش های مختلف همراه مادر، برایش سرگرمی بزرگی بود.

او بازی کردن در مدرسه را با اجرای نمایش های بداهه برای بچه ها آغاز کرد. تا اینکه در 14 سالگی تصمیم گرفت به دبیرستان هنرهای نمایشی برود ولی چون در زبان انگلیسی ضعیف بود، مجبور شد خیلی زود از دبیرستان بیرون بیاید. بعد از آن برای اینکه بتواند در مدرسة بازیگری ثبت نام کند نیاز یه پول داشت پس شغل های مختلفی را مثل کارگری و کنترل چی سینما تجربه کرد تا اینکه آن اتفاق غم انگیزی یعنی مرگ مادرش رخ داد. این واقعه سبب شد که او چند روزی در بیمارستان روانی بستری شود. پس از مرگ مادر او تصمیم گرفت تا تمام وقت خود را صرف نمایش کند و بلاخره موفق شد در مدرسة«هربرت برگهف»زیر نظر چارلز لاتن آموزش ببیند.

او مهارتهایش را تقویت کرد تا اینکه توانست در نمایش«کافه سینو»نقشی را به عهده بگیردو با تلاش بسیار موفق شد وارد«اکتور استودیو»شود. و این بار از«لی استراسبرگ»درس های فراوانی گرفت و با بازی در نقش کوچکی، در نمایش«آیاببر کراوات می زند؟»بار دیگر خوش درخشید. پس از یک سال کار کردن، توانست جایزه ابی(Obie) را برای نمایش«سرخ پوستی که برانکس را می خواهد»از آنِ خود کند. بازیش در فیلم بعدی یعنی«وحشت در نیدل پارک»توجه فرانسیس فوردکوپولا را به خودجلب کرد، کسی که با وجود مخالفتهای تهیه کننده و استودیو، او را برای نقش مایکل کورلئونه در«پدر خوانده»انتخاب کرد. بازیگران دیگری هم مثل:جک نیکلسون، کلینت ایستود و بسیاری دیگر برای این نقش کاندیدا شده بودند اما نظر کوپولا فقط روی پاچینو بود.

در تمام مدت فیلمبرداری این ترس در او وجود داشت که هر لحظه، ممکن است کنار گذاشته شود. نقش مایکل، بسیار ظریف و دوگانه بود که پاچینو با بازی خودجوش و تلاش زیاد به خوبی از عهده آن برآمد و با این نقش ماندگار شد. مطمئناً کمتر کسی می توانست این گونه، نقش را به سامان برساند. بازی در این فیلم، به خصوص هم بازی بودن با مارلون براندو، درس بزرگی برای تمام زندگی هنری اوبود. این نقش نامزدی اسکار را برایش به ارمغان آورد.

او با فیلم«سرپیکو»، که تجربه ای متفاوت بود، کارش را ادامه داد. تا اینکه برای«پدر خوانده (2)»دعوت شد و باز هم برای هر دو فیلم سرپیکو و پدر خوانده(2)نامزد دریافت جایزه شد. بعد از آن در فیلم«بعدظهر نحس»بازی کرد. او حتی خود را با فیلم«مؤلف! مؤلف! »در ژانر کمدی، محک زد. آل بدون هیچ کندی و لغزشی، راهش را برای ایجاد لحظه های بهتر، روی پرده ادامه داد.

او تنها بازیگر مردی است که در طول سال، هم برای بهترین بازیگر نقش اول و هم برای بهترین بازیگر نقش دوم، نامزد دریافت جایزه شده است. روش او در بازیگری، طرز عمل بسیاری از دیگر بازیگران در طول دوران های مختلف بوده است. تعدد بی نظیر نقش هایش او را در بین بازیگران هم عصرش به یک ستاره تبدیل کرده و تسلطش بر روی پرده او را در عالم سینما، پابرجا کرده است.

فیلم ها:

1971:وحشت در نیدل پارک، 1972:پدر خوانده، 1973:سرپیکو_ مترسک، 1974:پدر خوانده(2)، 1975:بعدظهر

نحس، 1976:بابی دیرفیلد، 1979:و عدالت برای همه:1980:گشت زنی، 1982:مؤلف! ، مؤلف! ، 1983: صورت

زخمی1985:انقلاب، 1989:دریای عشق، 1990:پدر خوانده(2) -دیک تریسی 1991:فرانکی دجانی، 1992:بوی

خوش زن ـگلن گوی گلن راس، 1993:شیوه کارلیتو، 1995:دو همجنس ـمخمصه، 1996:در جست و جوی ریچارد(و

کارگردان) ـتالار شهر، 1997:دنی براسکو ـوکیل مدافع شیطان، 1999:نفوذی ـ هر یکشنبه موعود، 2002:نبرد های

نهایی ـ سیمونه ـ بی خوابی، 2003:عضو جدید.

- - , .