ماریا کولر مادر هایدن نیزبه عنوان آشپز در قصر ˈکنت هاراچˈ خدمت می کرد که وابستگی خانواده وی به اشراف زادگان و دربار را تصدیق می کند، یوزف تنها 6 سال داشت که با خواندن در گروه کر استعداد موسیقی خود را نشان داد ، در این زمان وی بدون همراهی خانواده خود برای فعالیت در گروهای کوچک کر به ˈهاینبورگˈ سفر کرد.
به گزارش آکاایران: این انتخاب سبب شد یوزف هایدن تنها وقتی 8 سال داشت فعالیت های حرفه ای موسیقی خود را آغاز کند، وی با استعداد خود در کلیسای وین هم درخشید اما زمانی که صدای کودکی خود و توانایی خواندن نت های زیر را از دست داد به شکل غیر قابل پیش بینی اخراج شد.
دوران نوجوانی وی صرف درس دادن موسیقی به کودکان و نواختن در خیابان پر رفت و آمد وین برای امرار معاش سپری شد ، در 20 سالگی بود که یوزف با رفتن نزد ˈنیکولا پورپوراˈ آهنگساز ایتالیایی به عنوان دستیار وی مشغول به کار شد.
فعالیت های حرفه ای وی در حوزه آهنگسازی موجب شد آوازه اش به دربار امپراتوری اتریش آن زمان نیز برسد ، وی به عنوان معلم شخصی و تمام وقت موسیقیˈکنت مورزینˈ آغاز به کار کرد در همین زمان بود که هایدن با نگاه متفاوت نخستین کوارتت زهی خود را در 24 سالگی نوشت.
در تاریخ موسیقی جهان از وی به عنوان پدر سمفونی یاد می شود چرا که هایدن به عنوان بنیانگذار این فرم از موسیقی ساخت 104 سمفونی را در کارنامه خود دارد ، نگاه یوزف کاملا به ساخت موسیقی برگرفته از موج حاکم هنر کلاسیک بود، موتیف ها و تم ها کوتاه و ساده بودند که با استفاده از کنترپوآن های هوشمندانه به یک اثر در قالب های گوناگون تبدیل می شدند.
شهرت و آوازه هایدن در پایان دوران حرفه ای اش به بالاترین اندازه در اروپا رسید ، در دهه 1790 وی بارها برای اجرای کنسرت به انگلستان دعوت شد که اجراهای سطح بالای موسیقی توسط هایدن استقبال مخاطبان را به همراه داشت.
هایدن با ابداع فرم هایی همچون سمفونی و سونات نقش بسزایی را در استحکام پایه های موسیقی کلاسیک ایفا کرد که موتسارت و بتهوون با استفاده از دستاوردهای این موسیقیدان بزرگ موجب شکوفایی موسیقی دوره کلاسیک شدند.
یوزف هایدن در کمال شهرت 31 می سال1809 به علت کهولت سن در شهر وین درگذشت ، با گذشت دوقرن از ساخت آثار این موسیقیدان بزرگ آثار وی همچنان برای فراگیری و ارائه مکتب موسیقی کلاسیک در نقاط مختلف جهان مورد توجه است.
اخبار بازیگران،اخبار چهره ها،دنیای ستاره ها - 
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان