دغدغه این روزهای تهمینه میلانی -آکا

آکاایران: خانم تهمینه میلانی در جدیدیترین پست اینستاگرام خود، با انتشار عکسی از خانم آدرین سسیل ریچ ، به متن سخنرانی او در سال 1997 که برای دانشجویان دختر ارائه شده بود، پرداخت.موضوع این سخنرانی در خصوص مسئولیت داشتن به ویژه مسئولیت داشتن نسبت به خود بوده است.آکا ایران شما را به خواندن آن دعوت می کند:

دغدغه این روزهای تهمینه میلانی -آکادغدغه این روزهای تهمینه میلانی -آکا

آکاایران: دغدغه این روزهای تهمینه میلانی

« مسئولیت داشتن نسبت بخود یعنی نپذیرفتن اینکه دیگران برای شما فکر کنند، حرف بزنند و برای شما نام گذاری کنند: معنی اش این است که یاد بگیرید که به مغز و غریزه خود احترام بگذارید، و به تعبیری دست و پنجه نرم کردن با کاری دشوار.

معنی اش اینست که با بدن خود مثل یک کالا رفتار نکنید که با آن محبت مصنوعی یا امنیت اقتصادی خریداری شود. برای اینکه در این زندگی فکر و جسم ما جدائی ناپذیرند، و وقتی ما اجازه می دهیم که با بدنمان مانند یک کالا رفتار شود، فکر ما در خطرنابودی قرار می گیرد.

یعنی پافشاری کردن بر اینکه عشق و دوستی خود را به کسانی ارائه بدهید که قادرند به فکر شما احترام بگذارند…

بلکه معنی اش این است که ما برای زندگی با کاری پر معنا و مفهوم پا فشاری کنیم، پافشاری کنیم که کار همانقدر که عشق و دوستی در زندگی پر معناست، پر معنا باشد...»

برگرفته از سخنرانی آدرین ریچ برای دانشجویان دختر دانشگاه داگلاس در 1997 ترجمه کیواندخت شکیبایی.

به گزارش آکاایران: شایان ذکر است که آدرین سسیل ریچ (به انگلیسی: ) Adriee Cecile Rich (۱۶مه ۱۹۲۹ - ۲۷ مارس ۲۰۱۲) شاعر، منتقد و فمینیست آمریکایی بود. او در سال ۱۹۹۷ برنده نشان ملی هنر شد اما حاضر نشد برای دریافت آن در کاخ سفید حضور یابد و اعلام کرد که سیاست های حکومت بیل کلینتون با اندیشه او از هنر در تضاد است. ریچ سال ها در دانشگاه های آمریکا از جمله استنفورد و کرنل تدریس کرد. حقوق زنان از موضوع هایی است که او در آثارش بدان ها پرداخته است.

شعر زیر نمونه ای از عاشقانه ی کوتاه آدرین ریچ است با شروعی تاثیرگذار که توانمندی های زنانه را می ستاید و به نقش و حضور موثر زن در مبارزه با خشونت اشاره می کند:

دست های کوچکت، درست هم اندازه ی دست های من است،

تنها با یک تفاوت در کشیدگی انگشت شست.

می توانم جهان را به این دست ها بسپارم،

یا به دست های بسیاری همانند این دست ها،

کار با ماشین های تراش یا هدایت سکان کشتی،

یا لمس صورت یک انسان … این دست ها می توانند

مسیر جنین را تصحیح کنند در مجرای زاده شدن

یا کشتی نجات را پیش برانند

لابه لای توده های یخ، یا بند بزنند

تکه های ظریف و نازک پیاله ای بزرگ

بر جانبش نقشِ

انگشت زنانی سرمست که با گام های بلند

به سوی آشیانه سیبیل یا غار الوزیس می روند

این دست ها می توانند خشونت ناگزیر را

آنچنان خوددار به کار گیرند و در خشونت چنان امساک ورزند

که خشونت ازآن پس منسوخ شود.

تهمینه میلانیاینستاگرامآدرین سسیل ریچزناندختر